Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΟΒ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΟΝ ΟΕΕ ΜΑΛΙΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ Ν. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΤΟΥ


ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 6-2-1952, ΠΟΛΩΝΙΑ

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΟΒ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΟΝ ΟΕΕ ΜΑΛΙΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ Ν. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΤΟΥ


ΡΕΕ 4. Ο αναπληρωτής του αρχηγού της αντιπροσωπείας της Σοβιετικής Ένωσης στην ΣΤ! σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ, Μάλικ, απηύθυνε προχθές στον πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ, Νέρβο, επιστολή που ανάμεσα στ' άλλα λέει:
Κύριε πρόεδρε,
Ομάδα ελλήνων πατριωτών που καταδικάστηκαν σε θάνατο στη δίκη των 93 έστειλαν στον υπουργό των εξωτερικών της σοβιετικής ένωσης το ακόλουθο τηλεγράφημα:
Οι υπογεγραμμένοι καταδικαστήκαμε σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο της Αθήνας με τη δίκη που είναι γνωστή σαν υπόθεση Μπελογιάννη.
Η κυβέρνηση υποσχέθηκε προεκλογικά στον ελληνικό λαό να δώσει γενική αμνηστία και να πάρει ιδιαίτερα μέτρα υπέρ των πολιτικών της αντιπάλων που καταδικάστηκαν από τα έκτακτα στρατοδικεία. Όμως θέλοντας στην πραγματικότητα να τους εξοντώσει χρησιμοποίησε νέο μέσο. Η κυβέρνηση εκτελώντας τις υποδείξεις του έλληνα αντιπροσώπου στον ΟΕΕ Κύρου και του υπουργού της άμυνας Σακελλαρίου ετοίμασε ενάντιά μας νέα κατηγορία επί κατασκοπεία. Και έχει σκοπό να μας καταδικάσει σε θάνατο και έπειτα να μας τουφεκίσει σαν κατασκόπους.
Διαμαρτυρόμαστε ενάντια στις νέες μέθοδες της ελληνικής κυβέρνησης που εφαρμόζονται για την εξόντωση και την καταδίωξη των πολιτικών της αντιπάλων και σας παρακαλούμε εν ονόματι του στοιχειώδους ανθρωπισμού να υψώσετε φωνή διαμαρτυρίας και να βοηθήσετε στην αποτροπή του νέου αυτού εγκλήματος ενάντια στους έλληνες πατριώτες τους συνεπείς αγωνιστές για το θρίαμβο των αρχών της δημοκρατίας και της λευτεριάς.
Νίκος Μπελογιάννης, Στέργιος Γραμμένος, Αθανάσιος Κανελλόπουλος, Δημήτριος Καλοφωληάς, Έλλη Ιωαννίδου, Δήμητρα Γιωργιάδου.
Όπως είναι γνωστό απτόν τύπο τηλεγραφήματα με το ίδιο περιεχόμενο στάλθηκαν απ' τους παραπάνω έλληνες πατριώτες και στους υπουργούς των εξωτερικών της Αγγλίας και της Γαλλίας στη γραμματεία του ΟΕΕ, στην αγγλική ένωση για την υπεράσπιση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και στην επιτροπή των δικαιωμάτων του ανθρώπου στον ΟΕΕ.
Απτό παραπάνω κείμενο του τηλεγραφήματος φαίνεται ότι οι επίσημες διαβεβαιώσεις που έκανε ο αντιπρόσωπος της Ελλάδας στις 20 και 23 του Νοέμβρη 1951 στη συνεδρίαση της ειδικής πολιτικής επιτροπής της ΣΤ! συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ για τους έλληνες πατριώτες που έστειλαν το τηλεγράφημα, ότι δηλαδή δεν απειλούνται να εκτελεστούν και ότι όλοι εμπίπτουν στα μέτρα ειρηνεύσεως που πήρε η ελληνική κυβέρνηση, στην πραγματικότητα απέβλεπαν μόνο στο να εξαπατήσουν τον ΟΕΕ και την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Το παραπάνω τηλεγράφημα μαρτυρεί ακόμα ότι ενάντια σ' αυτούς τους έλληνες πατριώτες ετοιμάζεται νέα δικαστική σκηνοθεσία «επί κατασκοπεία» και η ζωή τους εξακολουθεί να βρίσκεται σε κίνδυνο.
Ύστερα απ' αυτά που αναφέρθηκαν σας παρακαλώ κύριε πρόεδρε έχοντας υπόψη την ανθρωπιστική στάση της Γ! Και Δ! γενικών συνελεύσεων για την υπεράσπιση των θυμάτων της τρομοκρατίας στην Ελλάδα να πάρετε δια του ΟΕΕ όλα τα απαραίτητα επείγοντα μέτρα για τη σωτηρία της ζωής αυτών των ελλήνων πατριωτών.
Σας παρακαλώ ακόμη να πάρετε μέτρα για να εκδοθεί αυτό το γράμμα σαν ντοκουμέντο της γενικής συνέλευσης και να μοιραστεί σ' όλες τις αντιπροσωπείες της ΣΤ! συνόδου της γενικής συνέλευσης.

ΜΑΛΙΚ
αναπληρωτής του αρχηγού της αντιπροσωπείας της Σοβ. Ένωσης στην ΣΤ! σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΩΝ 12 ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΝΤΩΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ


ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 30-1-1952, ΠΟΛΩΝΙΑ

ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΩΝ 12 ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΝΤΩΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ

ΡΕΕ 28 Σ, Σ' όλες τις χθεσινές εφημερίδες της Μόσχας δημοσιεύεται έκκληση που έστειλαν στο Στρατάρχη Στάλιν οι συγγενείς των Ελλήνων πατριωτών που καταδικάστηκαν απ' το στρατοδικείο σε θάνατο.
Την έκκληση αυτή την απηύθυνε στον πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ, Νέρβο, ο αναπληρωτής του αρχηγού της Σοβιετικής αντιπροσωπείας στον ΟΕΕ, Μάλικ.
Η Έκκληση λέει:
ΠΡΟΣ
Την αυτού εξοχότητα τον Πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ένωσης Στρατάρχη Ιωσήφ Στάλιν.
Θερμά ζητούμε τη συμβολή σας για να ακυρώσει η Ελληνική Κυβέρνηση τη νέα δίκη των 12 πατριωτών που έχουν καταδικασθεί σε θάνατο και δεν εκτελεστήκαν χάρις στην επέμβασή σας. Η νέα δίκη με βάση το νόμο 375 είναι μια άλλη απόπειρα εξόντωσης των κατηγορουμένων. Η απόφαση της νέας δίκης, αν θα γίνει, θάναι επίσης θανατική απόφαση και η εκτέλεση της θανατικής απόφασης σε βάρος των λαϊκών αγωνιστών θάναι αρχή νέας αιματηρής περιόδου για την Ελλάδα και φοβερό πλήγμα για το τόσο βασανισμένο ελληνικό λαό που ποθεί ειρήνη και πάλι ειρήνη.
Σας παρακαλούμε θερμά ξανά να σώσετε τα παιδιά μας απ' το θάνατο.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων, όντας βέβαιες ότι τα βάσανά μας θα βρουν απήχηση στα ανθρωπιστικά και ειρηνικά σας αισθήματα.
Β. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ, Α. ΚΑΛΟΦΩΛΗΑ, ΗΡΩ ΠΑΠΑ, Α. ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Στο γραμμα του προς τον πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ, ο Μάλικ τονίζει:
Απτήν έκκληση φαίνεται ότι οι επίσημες καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις που έκανε στις 20 και στις 23 του Νοέμβρη ο αντιπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στις συνεδριάσεις της ειδικής πολιτικής επιτροπής της ΣΤ! συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ, σχετικά με το ότι τους έλληνες πατριώτες, που αναφέρει αυτή η έκκληση, δεν τους απειλεί η εκτέλεση και ότι υπάγονται στα μέτρα επιείκειας της ελληνικής κυβέρνησης, στην πραγματικότητα απόβλεπαν να παραπλανήσουν τον ΟΕΕ και την παγκόσμια κοινή γνώμη.
 Η αναφερόμενη έκκληση, λέει στο γραμμα του ο Μάλικ, μαρτυράει ότι ενάντια σ' αυτούς τους έλληνες πατριώτες ετοιμάζεται νέα δίκη και η ζωή τους πάλι διατρέχει κίνδυνο. Απειλούνται με νέα θανατική καταδίκη.
Λόγω των αναφερομένων σας παρακαλώ κύριε πρόεδρε όπως εμφορούμενοι απ' την ανθρωπιστική στάση που ψηφίσαν η Γ! και Δ! Γενική συνέλευση του ΟΕΕ για υπεράσπιση των θυμάτων της πολιτικής τρομοκρατίας στην Ελλάδα, λάβητε μέσου του ΟΕΕ αμέσως όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη σωτηρία της ζωής αυτών των ελλήνων πατριωτών.
Σας παρακαλώ κύριε πρόεδρε, καταλήγει στο γράμμα του ο Μάλικ, η επιστολή μου με την επισυναπτόμενη έκκληση να εκδοθούν σαν ντοκουμέντα της Γενικής Συνέλευσης και να δοθούν σ' όλες τις αντιπροσωπείες της Γενικής Συνέλευσης.
Οι συγγενείς των ελλήνων πατριωτών έστειλαν ανάλογη επιστολή προς τον πρόεδρο των ΕΠΑ Τρούμαν, τον Πρόεδρο της Γαλλικής δημοκρατίας Ωριόλ και τον πρωθυπουργό της Αγγλίας Τσώρτσιλ.

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

ΣΤΑΛΙΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 27.12.1951


ΣΤΑΛΙΝΙΚΑ   ΒΡΑΒΕΙΑ   ΣΕ   ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ    ΓΙΑ   ΤΗΝ   ΕΙΡΗΝΗ
Δημοσιεύουμε παρακάτω άρθρο με τον παραπάνω τίτλο του Σοβιετικού ακαδημαϊκού Ντ. Β. Σκομπιέλτσιν, πρόεδρο της επιτροπής Διεθνών Σταλινικών Βραβείων «Για την στερέωση της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς» που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΠΡΑΒΝΤΑ» της 21 του Δεκέμβρη.

Χτες το Συμβούλιο για τα Διεθνή Σταλινικά Βραβεία «Για την στερέωση της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς» αποφάσισε ομόφωνα να δοθούν Διεθνή Σταλινικά Βραβεία σε μια καινούργια ένδοξη πλειάδα εξεχόντων αγωνιστών για την ειρήνη στους  Γκο Μο Ζο , Πιέτρο Νέννι, Ικούο Οϊάμα, στη Μόνικα Φέλτον, στην Άννα Σέγκερς και στον Ζώρζη Αμάντου.
Απ' τη μέρα που δοθήκαν τα πρώτα  Διεθνή Σταλινικά Βραβεία το κίνημα για την υπεράσπιση της ειρήνης σημείωσε καινούργιες επιτυχίες. Στις γραμμές του μπήκαν χιλιάδες καινούργιοι αγωνιστές σ' ολάκερες τις χώρες και το κίνημα αυτό σήμερα είναι μια τεράστια δύναμη στη διεθνή ζωή. Για τους εμπρηστές του καινούργιου παγκόσμιου πολέμου είναι μια προειδοποίηση οι εκατοντάδες εκατομμύρια υπογραφές κάτω απ' την έκκληση του Παγκόσμιου Συμβουλίου της Ειρήνης για τη σύναψη συμφώνου ειρήνης ανάμεσα στα 5 μεγάλα κράτη.
Η επιτροπή για τα Διεθνή Σταλινικά βραβεία είναι πεπεισμένη ότι και τούτη τη φορά η απόφασή της θα εκφράσει τα αισθήματα εκατομμυρίων ανθρώπων όλων των χωρών, που νοιώθουν και εγκρίνουν την επιμονή κι ανιδιοτελή δράση των αγωνιστών της ειρήνης, την ευγενική δουλειά τους που εκφράζει το θρίαμβο των ιδεών της ειρήνης και τη φιλία ανάμεσα στους λαούς.
  Μ' απόφαση της επιτροπής δίδεται βραβείο στο Γκο Μο Ζο, στον μεγάλο αυτό συγγραφέα της Κινέζικης Λ. Δημοκρατίας, στον επιστήμονα ιστορικό, σ' αυτόν τον κοινωνικό και κρατικό παράγοντα, που δραστήρια παίρνει μέρος στο εθνικό και διεθνές κίνημα για την υπεράσπιση της ειρήνης. Ο Γκο Μο Ζο πούναι ένας απ' τους αγαπημένους συγγραφείς και δραματουργούς του Κινέζικου λαού μ' όλη του τη δημιουργικότητα αγωνίζεται με συνέπεια για την ειρήνη, την πρόοδο και την εθνική ανεξαρτησία των λαών.
Με την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας άρχισε η πλούσια περίοδος της δράσης του Γκο Μο Ζο. Ο ίδιος κάνει μια μεγάλη κοινωνική και κρατική δουλειά, είναι επικεφαλής της κινέζικης λαϊκής επιτροπής για την υπεράσπιση της ειρήνης και την πάλη ενάντια στην αμερικάνικη επιθετικότητα. Είναι επικεφαλής της Πανκινέζικης ένωσης των καλλιτεχνών, των λογοτεχνών. Είναι ταυτόχρονα πρόεδρος της κινέζικης ακαδημίας επιστημών και κατέχει ένα ψηλό κρατικό πόστο στη χώρα του.
Όλη η πολύπλευρη και μεγάλη δράση του  Γκο Μο Ζο σαν συγγραφέα, επιστήμονα και κοινωνικό παράγοντα μαρτυρεί πως πραγματικά υπηρετεί στην υπόθεση της ειρήνης σ' ολάκερο το κόσμο και στην υπόθεση της προόδου και της ελευθερίας των λαών.
Στ' άλλο τμήμα του κόσμου – στην ειρήνη – εργάζεται επίσης, για την ειρήνη ενας επιφανής αντιπρόσωπος του διεθνούς κινήματος της ειρήνης ο Πέτρο Νέννι. 
Το όνομα του Νέννι, αυτού του επιφανούς και με κύρος κοινωνικού παράγοντα είναι γνωστό κι έξω απ' τα σύνορα της χώρας του.  Ο Νέννι είναι ένας ανειρήνευτος αντίπαλος της επιθετικότητας σ' οποιαδήποτε μορφή κι αν παρουσιάζεται, ένας θερμός υπερασπιστής των συμφερόντων των απλών ανθρώπων της Ιταλίας. Δεν λυπάται τις δυνάμεις του, όταν πρόκειται για την τύχη της χώρας και του λαού του.
Ο Νέννι είναι ένας διαπρεπής δημοσιολόγος. Ξεσκεπάζει ενεργητικά τους αμερικάνους επιδρομείς καλώντας ακούραστα τους εργαζόμενους της Ιταλίας να παλέψουν ενάντια στον κίνδυνο ενός καινούργιου πολέμου.
Με την πλούσια δράση του σαν καθοδηγητής των αγωνιστών για την ειρήνη, με την ακούραστη δουλειά του για το άπλωνα και τη στερέωση του κινήματος για την υπεράσπιση της ειρήνης στην Ιταλία και σ' ολάκερο τον κόσμο ο Νέννι απόχτησε την ευγνωμοσύνη των πλατιών λαϊκών μαζών, που στο πρόσωπό του βλέπουν τον πρωτοπόρο αγωνιστή για την ειρήνη και την ευτυχία της ανθρωπότητας.
Ο καθηγητής Ικούο Οϊάμα, ο επιφανής αυτός επιστήμονας και πολιτικός παράγοντας της Ιαπωνίας, αναπτύσσει την πλούσια δράση του για την ειρήνη στη χώρα του, που μαζί με τη Δυτική Γερμανία ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός θέλει να τη χρησιμοποιήσει σα βασική πολεμική βάση για το ανάμα ενός καινούργιου παγκοσμίου πολέμου.
Ο Ικούο Οϊάμα που είναι ένας παλιός παράγοντας του πολιτισμού στη χώρα του, είναι ένας ανειρήνευτος εχθρός της γιαπωνέζικης στρατοκρατίας, που σωρέψε πάρα πολλές δυστυχίες στον ιαπωνικό λαό.
Να μην επιτρέψουμε να παρασυρθεί η Ιαπωνία σε καινούργιο πόλεμο. Να μην επιτρέψουμε στις αντιδραστικές δυνάμεις να σπρώξουν το λαό σε καινούργιο πόλεμο – να με ποιες εκκλήσεις αποτάνθηκε ο καθηγητής Οϊάμα προς τις καλύτερες δυνάμεις της χώρας του, αμέσως ύστερα απ' την κατάρρευση του γιαπωνέζικου ιμπεριαλισμού. Τον Απρίλη 1949 με πρωτοβουλία του Οϊάμα έγινε στην Ιαπωνία το πρώτο εθνικό συνέδριο για την υπεράσπιση της ειρήνης, πούβαλε την αρχή του μαζικά οργανωμένου κινήματος των οπαδών της ειρήνης στην Ιαπωνία.
Όλοι οι άνθρωποι του κόσμου καλής θέλησης ξέρουν το όνομα της Μόνικα Φέλτον. Είναι κείνη που όρθωσε το παράστημά της μπροστά στις ανείπωτες διώξεις κι έριξε στα ματια των οργανωτών του πολέμου της Κορέας τα λόγια της δικαιοσύνης για τη δράση τους. Είναι κείνη που ξεσκέπασε τον αισχρό ρόλο των αμερικανών κι άγγλων στρατιωτών στην Κορέα.
 Η Μόνικα Φέλτον φέτος το Μάη επισκέφτηκε την Κορέα σα μέλος της επιτροπής ΠΔΟΓ και σαν επέστρεψε στην Αγγλία ανέπτυξε μεγάλη δράση για τη διάδοση της αλήθειας για την Κορέα. Οι λόγοι της στις μαζικές συγκεντρώσεις στο Λονδίνο, Εδεμβούργο, στη Γκλασκόβη, στο Κόβεντρ και σ' άλλες πόλεις άνοιξαν τα μάτια σε πολλούς ανθρώπους της Αγγλίας και τους βοήθησαν να μάθουν την πραγματική κατάσταση στην Κορέα. Οι τίμιες αφηγήσεις της ξεσήκωσαν κύματα συκοφαντίας ενάντιά της στη βουλή και στον αντιδραστικό τύπο. Η Φέλτον απολύθηκε απτή θέση του προέδρου της εταιρίας οικοδομών της πόλης Στίφνατζ, που την κατείχε σα μέλος του εργατικού κόμματος. Αποπειράθηκαν να την ενοχοποιήσουν για «έσχατη» «προδοσία». Όμως χάρις στις αναρίθμητες διαμαρτυρίες του κοινού τη δικάσανε. Ανεξάρτητα όμως απτίς καταδιώξεις και τ' αντίποινα Φέλτον δεν έπαψε να μιλάει ενάντια στον πόλεμο στην Κορέα.
Οι οπαδοί της ειρήνης όλων των χωρών θα διαβάσουν με ικανοποίηση στον κατάλογο των βραβευμένων με το Διεθνές Σταλινικό βραβείο και το τόνομα της Άννας Σέγκερς. Η Άννα Σέγκερς είναι μια επιφανής συγγραφέας πούγραψε βιβλία γνωστά σ' ολάκερο τον κόσμο. Ολάκερη τη ζωή της την αφιέρωσε για τα ζωτικά συμφέροντα του γερμανικού λαού. Και προπολεμικά ακόμα η  Άννα Σέγκερς πάλευε για την ειρήνη και την πρόοδο κι ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό. Βρίσκεται στις πρώτες γραμμές των αγωνιστών της ειρήνης και τώρα που οι αγγλοαμερικάνοι ιμπεριαλιστές ετοιμάζουν έναν καινούργιο πόλεμο, στον οποίον θέλουν να χρησιμοποιήσουν τη Δυτική Γερμανία σα βάση εξόρμησης και τους Γερμανούς σαν κρέας για τα κανόνια τους.
Σαν την Άννα Σέγκερς κι ο συγγραφέας μιας άλλης χώρας σ' ένα άλλο μέρος του κόσμου – ο βραζιλιάνος Ζώρζη Αμάντο αφιερώνει το λογοτεχνικό ταλέντο για την υπόθεση της ειρήνης.
Ο  Ζώρζη Αμάντο είναι ένας απ' τους πιο προσφιλείς συγγράφεις του βραζιλιανού λαού, πούναι πολύ γνωστός στις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Τα έργα του είναι εμπνευσμένα με την ιδέα της πάλης για την εθνική ανεξαρτησία των χωρών κι ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. 
Οι σοβιετικοί άνθρωποι εκτιμούν κι υποστηρίζουν θερμά τη σπουδαία δράση των βραβευμένων με το Διεθνές Σταλινικό βραβείο συνεπών αγωνιστών για την υπόθεση της ειρήνης.
Για το σοβιετικό λαό δεν υπάρχει μεγαλύτερο βραβείο που είναι δεμένο με το όνομα του μεγάλου Στάλιν. Τα Διεθνή βραβεία της ειρήνης που καθιερώθηκαν με την ευκαιρία των 70 χρόνων του Ι.Β. Στάλιν, δίνονται σε πολίτες οποιασδήποτε χώρας, ανεξάρτητα απ' τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και τις φυλετικές τους διαφορές, για τις εξαιρετικές υπηρεσίες τους, για τη διατήρηση και στερέωση της ειρήνης.
Η απονομή των Διεθνών Σταλινικών βραβείων της ειρήνης είναι μια καινούργια ένδειξη της ειρηνικής πολιτικής του σοβιετικού κράτους και εγκρίνεται θερμά απ' τους εργαζόμενους της πατρίδας μας, που χτίζουν το μεγαλειώδικο χτίριο του κομμουνισμού. (Μετάφραση από τα ρούσικα)

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Νίκος Ζαχαριάδης: ΤΟ Κ.Κ.Ε ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ


ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ - 3.8.1950
ΤΟ Κ.Κ.Ε ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ
ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
ΤΟ Κ.Κ.Ε ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΗ ΔΥΝΑΜΗ
ΤΟ Κ.Κ.Ε. ΕΙΝΑΙ ΣΑΡΚΑ ΑΠ’ ΤΗ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΑΠ’ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ σ. Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΣΕ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΤΗΣ «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ»
Στις 21 του Ιούνη 1950 ο σ. Νίκος Ζαχαριάδης έδωσε την παρακάτω συνέντευξή του στον απεσταλμένο της Αθηναϊκής εφημερίδας «Ακρόπολις» Ι. Καζαντζάκη που δημοσιεύτηκε στις 20/7.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ : 1) Υπό ποιούς όρους το Κ.Κ.Ε. θα δεχόταν να γίνει εθνική συμφιλίωση και 2) Πως νομίζει, ότι θα ήτανε δυνατή η επάνοδος του Κ.Κ.Ε. εις την νομιμότητα.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Στα δυο αυτά ερωτήματα δίνει εξαντλητική απάντηση η ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ πάνω στις δηλώσεις του στρατηγού Πλαστήρα, που έγιναν στις 7/5/1950. Η ανακοίνωση αυτή περιλαβαίνει και τα παρακάτω : «Η ειρήνευση της Ελλάδας είναι ζωτική ανάγκη για τη χώρα και ο πιο μεγάλος πόθος του εργαζόμενου λαού, γιατί απ΄ τον πόλεμο και τη λαϊκή διάσπαση μόνο οι εχθροί του κερδίζουν.
Για να ειρηνεύσει όμως ο τόπος χρειάζεται μεγάλες αποφασιστικές πράξεις. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να δοθεί γενική δίχως όρους αμνηστία για όλους τους αγωνιστές του λαού από το 1941 ως το 1950. Ο Πλαστήρας αρνείται τη γενική αμνηστία και κρατά ακόμα στα κάτεργά του τον Σαράφη, τον Γαβριηλίδη, τον Κύρκο, τον Πρωϊμάκη, δεκάδες χιλιάδες πατριώτες και τα δικαστήριά του δικάζουν ακόμα σε θάνατο. Πρέπει δεύτερο, ν’ αποκαταστηθούν πλέρια οι δημοκρατικές ελευθερίες. Το δικαίωμα του λαού για ελευθεροτυπία, οργάνωση, συγκέντρωση. Να κατοχυρωθεί η ασφάλεια των πολιτών από την μοναρχοφασιστική αστυνομική τρομοκρατία που βάζει και σήμερα την σφραγίδα της σ’ όλη την ζωή της χώρας. Δεν μπορεί να εξασφαλιστεί ισοπολιτεία που τάζει ο Πλαστήρας και να μείνουν ατιμώρητα οι φρικαλεότητες που έγιναν στο Μακρονήσι και στ' άλλα κάτεργα, η δολοφονία του Παπαρήγα. Πρέπει όλες οι δημοκρατικές οργανώσεις και τα κόμματα να έχουν ελευθερία λειτουργίας και δράσης. Ιδιαίτερα να καταργηθεί η φασιστική μέθοδος των διορισμών στις διοικήσεις, στα εργατοϋπαλληλικά σωματεία, στους γεωργικούς συνεταιρισμούς και σε όλες τις μαζικές οργανώσεις. Να αποκατασταθούν οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, να καθαρίσουν τα συνδικάτα και οι οργανώσεις από τους εργατοκάπηλους, τους καταχραστές και τους τραμπούκους, για να μπορούν οι εργατοϋπάλληλοι και οι άλλοι εργαζόμενοι να ταχτοποιήσουν τα σωματεία τις οργανώσεις τους και τα ασφαλιστικά των ταμεία όπως θέλουν οι ίδιοι δίχως επέμβαση απ' έξω.
Πρέπει τρίτο να αποστρατευθούν τα παιδιά του λαού, να διαλυθούν οι μοναρχοφασιστικές συμμορίες, να χαλιναγωγηθούν τα χαφιεδικά σώματα, να παύσει η εμπόλεμη κατάσταση που αδικαιολόγητα και τεχνητά διατηρεί ο Παπάγος και η στρατοκρατική παλατιανή κλίκα για να διατηρούν το στρατό στα χέρια τους και να μπορούν έτσι ανενόχλητα να συνωμοτούν στα σκοτεινά ενάντια στην ασφάλεια και την ειρήνη ....
Μάνο κάτω απ' αυτές τις ελάχιστες προϋποθέσεις μπορεί να αποκατασταθεί η εσωτερική ειρήνευση. Μόνο έτσι θα μπορέσει ο λαός και οργανώσεις του λεύτερα να συνεχίσουν την πάλη τους για τον εκδημοκρατισμό της χώρας, για την απαλλαγή της Ελλάδας από τον πλουτοκρατικό αφανισμό και απ' την αμερικανοκρατία, την κύρια σήμερα αιτία για τα βάσανα του λαού και την κακοδαιμονία της Ελλάδας. Μόνο έτσι μπορεί ο λαός να ξεσηκωθεί κι αυτός μαζί με όλους τους λαούς της γης για να κατοχυρώσει το πρώτιστο αγαθό του την ειρήνη που τόσο ξετσίπωτα υπονομεύουν οι αμερικανοάγγλοι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι εμπρηστές.
Η επάνοδος του ΚΚΕ στην νομιμότητα δεν μπορεί νάναι ζήτημα παζαρέματος και διαπραγματεύσεων στο προσκήνιο. Το ΚΚΕ είναι μαζικό λαϊκό κόμμα. Η δίωξή του σημαίνει δίωξη του λαού. Η συμμετοχή του στην πολιτική ζωή της χώρας είναι ύψιστη εθνική ανάγκη και ανταποκρίνεται στα πιο ζωτικά συμφέροντα του λαού. Με το ΚΚΕ εκτός νόμου δεν μπορεί να υπάρξει στην Ελλάδα, λεύτερη δημοκρατική ζωή, κίνηση και πάλη του λαού για το ψωμί του, για τη δημοκρατία, για την εθνική ανεξαρτησία, για την ειρήνη. Με το ΚΚΕ εκτός νόμου κυριαρχεί στον τόπο ανεξέλεγκτα η κεφαλαιοκρατία, η αμερικανοκρατία, η παλατιανή στρατοκρατική κλίκα του Βεντήρη-Παπάγου. Αυτό σημαίνει για τον λαό πείνα, ανεργία, τρομοκρατία, σκλαβιά και πόλεμο. Να γιατί η λεύτερη πολιτική ύπαρξη και δράση του ΚΚΕ είναι ύψιστο συμφέρον για την Ελλάδα και το λαό. Εννοείται ότι η διατήρηση του ΚΚΕ εκτός του μοναρχοφασιστικού και τρουμανικού νόμου δεν εμποδίζει σε καμιά περίπτωση το ΚΚΕ να κάνει το χρέος του προς το λαό και την πατρίδα γιατί δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο, που να μπορεί να εξαναγκάσει το ΚΚΕ σε πολιτικό μαρασμό και απραξία. Είδαμε τι δείξαν οι εκλογές ύστερα από τον τετράχρονο αιματηρό αφηνιασμό της αντίδρασης παρά τις συνθήκες αποκλεισμού κάθε ελευθερίας που έγιναν.
Το ΚΚΕ είναι τεράστια και ακατανίκητη δύναμη. Όσο υπάρχει εργατική τάξη, όσο υπάρχει αγροτιά, όσο υπάρχουν εργαζόμενες μάζες και λαός, αυτά δεν μπορούν ποτέ να εκμηδενιστούν, θα υπάρχει και θα δρα το ΚΚΕ. Γιατί το ΚΚΕ είναι σάρκα απ’ τη σάρκα και σώμα απ’ το σώμα του λαού.
ΕΡΩΤΗΜΑ: 3) Στην περίπτωση αυτή εννοείτε το ΚΚΕ θα εκήρυσσε τον τερματισμό του πολέμου;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Το ΚΚΕ ούτε άρχισε, ούτε συνεχίζει τώρα τον εμφύλιο πόλεμο. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ τον Οχτώβρη του 1949 πήρε ξεκάθαρη θέση εγκρίνοντας προηγούμενη θέση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Να τι λέει σχετικά στην απόφασή της η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ: «Να σταματήσει σήμερα τον ένοπλο αγώνα αφήνοντας μόνο μικρά παρτιζάνικα τμήματα σαν μέσο πίεσης για όσο το δυνατό περισσότερο εκδημοκρατισμό της πολιτικής ζωής του τόπου με βάση τις προτάσεις της ΣΕ και σαν μορφή άμυνας εναντίον του δολοφονικού οργίου των κρατικών και παρακρατικών οργάνων του μοναρχοφασισμού». Έτσι η θέση της 6ης Ολομέλειας είναι καθαρή. Το ΚΚΕ διατηρεί βασικά άθικτες τις δυνάμεις του μέσα στη χώρα. Και αν θα ειρηνεύσει πραγματικά ο τόπος ή θα αναγκαστεί πάλι ο λαός να υπερασπιστεί τη ζωή, την τιμή, την περιουσία, με τα ίδια μέσα που του τα επιβουλεύονται οι εχθροί, οι εκμεταλλευτές, οι δυνάστες του ντόπιοι και ξένοι είναι ένα ζήτημα που εξαρτάται από το αν θα γίνει όσο γίνει και πότε θα γίνει ο εκδημοκρατισμός της χωράς για να αποχτήσει ο λαός την δυνατότητα να φροντίσει για το ψωμί του, για το σπίτι του, για τη ζωή, για την πατρίδα του και για την ειρήνη και την ησυχία του.
ΕΡΩΤΗΜΑ: 4) Να καθορισθεί το κατώτατο όριο των υποχωρήσεων του ΚΚΕ στα ζητήματα της εξωτερικής πολίτικης της χώρας, στις σχέσεις της Ελλάδας με την Αμερική και τους Βόρειους γείτονες για την διείσδυση του Δυτικού κεφαλαίου και σχετικά με την κοινωνική πολίτικη.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Δεν μπαίνει ζήτημα υποχωρήσεων του ΚΚΕ στα ζητήματα της εξωτερικής πολίτικης της χώρας, στις σχέσεις με την Αμερική κλπ. Το ζήτημα που μπαίνει είναι ο καθορισμός εθνικής λαϊκής εξωτερικής πολίτικης. Η κακοδαιμονία της Ελλάδας και του λαού μας τα τελευταία πέντε χρόνια οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην αμερικανοαγγλική ιμπεριαλιστική επέμβαση και ανάμιξη στα εσωτερικά μας. Για να λείψει η κακοδαιμονία αυτή πρέπει να λείψει ολοκληρωτικά, απόλυτα, ολόπλευρα αυτή η επέμβαση και ανάμιξη. Οι αμερικάνοι και άγγλοι πρέπει να φύγουν απτήν Ελλάδα μ’ όλες τις αποστολές, τις επιτροπές, τους σύμβουλους και γκαουλάϊτέρ τους. Κάτω απ’ αυτήν την προϋπόθεση θα μπορέσει ο λαός λεύτερα και κυριαρχικά να καθορίσει και την εθνική εξωτερική πολιτική του. Αυτή μπορεί να στηριχθεί πάνω στον απόλυτο σεβασμό της ανεξαρτησίας μας, της ακεραιότητάς μας, των κυριάρχων δικαιωμάτων μας. Μόνο πάνω στη βάση του αλληλοσεβασμού και της πλέριας ισοτιμίας μπορούν και πρέπει να ανοικοδομηθούν οι σχέσεις μας, διπλωματικές, πολιτικές, οικονομικές, εμπορικές, εκπολιτιστικές μ’ όλες τις χώρες. Υποχώρηση στο κεφάλαιο αυτό σημαίνει αποικοποίηση, σκλαβιά, χρησιμοποίηση του ελληνικού αίματος για τα ξένα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, όλες δηλαδή τις συμφορές που μας έφερε η αμερικανοκρατία. Το ύψιστο λαϊκό και εθνικό συμφέρον, απαιτεί στενή συνεργασία και φιλία με την ομόδοξη μεγάλη δύναμη, τη Σοβιετική Ρωσία, την Άγια Ρωσία, που πάντα αιώνες ολόκληρους στάθηκε φίλος, προστάτης, συμπαραστάτης και υπερασπιστής της χώρας και του λαού. Το ίδιο συμφέρον επιβάλλει αδελφική φιλία και συνεργασία με τις γειτονικές μας Λαϊκές Δημοκρατίες. Αντί για μια τέτοια λαϊκή, εθνική εξωτερική πολιτική ο μοναρχοφασισμός, η αμερικανοκρατία και το τωρινό όργανό τους η κυβέρνηση του κέντρου του στρατηγού Πλαστήρα, εφαρμόζουν μια έξαλλη θανάσιμη για την Ελλάδα και το λαό αντισοβιετική και αντιλαϊκοδημοκρατική εξωτερική πολίτικη. Και σφυρηλατούν τώρα με τον τυχοδιώκτη Τίτο τον άξονα Αθηνά-Βαλιγραδι σαν το στρατιωτικοπολεμικό όργανο της περιοχής αυτής. Έτσι βαδίζουμε κατά γκρεμού. Γι' αυτό διακαής πόθος του λαού είναι η ειρήνη. Αυτοί όμως ετοιμάζουν την σφαγή του, τον πόλεμο. Εμείς δηλώνουμε καθαρά, κοφτά, σταράτα. Γελοιοποιούνται όσοι πιστεύουν, ότι μπορούν να στρέψουν το λαό μας ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες. Το δοκιμάσαν αυτό οι Ράλληδες, οι Τσολάκογλου, οι Γονατάδες, μαζί με το Χίτλερ. Σπάσανε όμως τα μούτρα τους. Ο λαός της Ελλάδας καμιά φορά δεν θα πολεμήσει ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες. Τάφος, νέος τάφος θα είναι αυτό για όποιον το θελήσει.
ΕΡΩΤΗΜΑ: 5) Το ΚΚΕ νομίζει σκόπιμο ή απαραίτητο να γίνουν νέες εκλογές και κάτω από ποιους όρους θα κατήρχετο και η ηγεσία του ΚΚΕ στην Ελλάδα για να πάρει μέρος στις νέες αυτές εκλογές;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Όταν θα πραγματοποιούνταν οι προϋποθέσεις που βάζει η ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ πάνω στις δηλώσεις του στρατηγού Πλαστήρα στις 7 Μάη 1950, θα μπορούσαν μέσα σε τρεις με τέσσερεις μήνες να γίνουν λεύτερες και αδιάβλητες εκλογές με αναλογική. Στις εκλογές αυτές το ΚΚΕ θα έπαιρνε μέρος. Θα έπαιρνε μέρος στις εκλογές και η ηγεσία του ΚΚΕ. Λάθος τοποθετείται το ζήτημα, αν θα κατήρχετο και η ηγεσία του ΚΚΕ στην Ελλάδα, γιατί ανεξάρτητα από το που βρίσκονται κάθε φορά ορισμένα πρόσωπα, η ηγεσία του ΚΚΕ βρίσκεται και ασκείται πάντα στην Ελλάδα
21-6-1950

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ σ. Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ Κ.Κ. ΙΤΑΛΙΑΣ


ΡΕΕ. 18. Ο σ. Ν. Ζαχαριάδης εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ έστειλε θερμό ευχαριστήριο γράμμα προς την ηγεσία του ΚΚ της Ιταλίας.

Το γράμμα λέει:

¨Εκφράζω την ευγνωμοσύνη του ΚΚΕ και του ελληνικού λαού για τις μεγαλειώδεις εκδηλώσεις αλληλεγγύης και προλεταριακό διεθνισμό του εργαζόμενου λαού της Ιταλίας προς τον ελληνικό λαό, που αγωνίζεται ενάντια στην βαρειά κυριαρχία των αμερικανών γιάγκηδων. Η αληθινή φωνή της Ελλάδας είναι η φωνή του εθνικού μας ήρωα Ν. Μπελογιάννη που μπροστά στο θάνατο βροντοφώναξε αλύγιστος τη θέληση του ελληνικού λαού, να παλαίψει για την Ειρήνη, τη Λευτεριά και την Εθνική Ανεξαρτησία.»

Στο γράμμα του ο σ. Ζαχαριάδης εκφράζει επίσης τις ευχαριστίες του ΚΚΕ και προς το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ιταλίας και στον ηγέτη του Πιέτρο Νίνι για την αλληλεγγύη του στην καμπάνια για τη σωτηρία του Ν. Μπελογιάννη.

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ», Σάββατο 19 Απρίλη 1952, αρ.φυλ. 565, σελ. 1

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

ΤΟ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ», 5.12.1952

Σήμερα οι λαοί της ΕΣΣΔ μαζί με τους λαούς όλου του κόσμου σημειώνουν τη 15η επέτειο του Σταλινικού Συντάγματος.

Το Σταλινικό Σύνταγμα, που το σχέδιό του, ύστερα από πεντέμισι μηνών παλλαϊκή συζήτηση εισηγήθηκε ο σ. Στάλιν στο VIII έκτακτο συνέδριο των Σοβιέτ το Νοέμβρη του 1936 και εγκρίθηκε και ψηφίστηκε από το VIII συνέδριο των σοβιέτ στις 5 Δεκεμβρίου του 1936, είναι έκφραση και κατοχύρωση των μεγαλειώδικων νικών του σοβιετικού λαού που πραγματοποίησε με τη καθοδήγηση του μπολσεβίκικου κόμματος και την ισχυρή θέληση και το κολοσσιαίο οργανωτικό ταλέντο του εμπνευστή και καθοδηγητή των λαμπρών νικών του σ. Στάλιν. Είναι η έκφραση της νίκης του καινούργιου πάνω στο παλιό, του σοσιαλισμού πάνω στον καπιταλισμό. Της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο με το πέρασμα των μέσων παραγωγής στα χέρια του λαού, που ενώ στα χέρια των καπιταλιστών αποτελούν μέσα εκμετάλλευσης των εργαζομένων, τώρα δημιούργησαν τη βάση της σοσιαλιστικής οικονομίας όπου δεν βασιλεύει πια κρίση και ανεργία, αθλιότητα και καταστροφή, μα η δυνατότητα μιας εύπορης και πολιτισμένης ζωής για όλους τους πολίτες.

Δεν υπάρχουν πια δυο εχθρικές τάξεις, οι εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι, που τα συμφέροντά τους συγκρούονται μα υπάρχουν δυο φιλικές τάξεις, οι εργάτες και οι αγρότες που χέρι με χέρι στέριωσαν το σοσιαλισμό και τώρα επιστρατεύουν τις δυνάμεις τους για καινούργιες νίκες, για την οικοδόμηση του κομμουνισμού.

Το Σταλινικό Σύνταγμα, είναι το πιο δημοκρατικό σύνταγμα σ' όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με το Σταλινικό σύνταγμα όλοι οι πολίτες ανεξάρτητα από έθνη και φυλές έχουν ίσα δικαιώματα στην οικονομική, κοινωνική, κρατική και εκπολιτιστική ζωή της κοινωνίας. Η ισοτιμία των πολιτών είναι νόμος απαράβατος. Όλοι έχουν ίσα εκλογικά δικαιώματα ανεξάρτητα από το αν μένουν «μόνιμα» ή «προσωρινά» σ' ένα μέρος, αν είναι άνδρας ή γυναίκα, ανεξάρτητα από την περιουσιακή του κατάσταση, από το αν είναι μορφωμένος ή όχι. Το Σταλινικό Σύνταγμα εξασφαλίζει το δικαίωμα της δουλειάς σ' όλους τους πολίτες, άνδρες και γυναίκες, που είναι ικανοί για δουλειά και την θεωρεί υποχρέωση και καθήκον τιμής σύμφωνα με την διατύπωση «όποιος δεν δουλεύει δεν τρώει». Κάθε σοβ. πολίτης έχει το δικαίωμα της ανάπαυσης, της μόρφωσης, της υλικής εξασφάλισης των γηρατειών κλπ. Εγγυάται την ελευθερία του λόγου του τύπου των συνελεύσεων, το απαραβίαστο της προσωπικής ελευθερίας και της κατοικίας. Το Σταλινικό Σύνταγμα παρέχει άσυλο σε ξένους πολίτες που διώκονται γιατί υπεράσπισαν τα συμφέροντα των εργαζομένων και γιατί πήραν μέρος σε εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες.

Δίπλα στα δικαιώματα του Πολίτη που κατοχυρώνει, το Σταλινικό σύνταγμα επιβάλλει σ' όλους τους πολίτες την υποχρέωση να σέβονται τους νόμους, να τηρούν την πειθαρχία στη δουλειά, να σέβονται, να φυλάν τη σοσιαλιστική ιδιοχτησία και να υπερασπίζονται τη σοσιαλιστική Πατρίδα.

Όλα αυτά τα δικαιώματα του Πολίτη, το Σταλινικό σύνταγμα, που προς τιμήν του δημιουργού του πήρε το όνομά του, δεν περιορίζεται μόνο να το διακηρύξει μα εξασφαλίζει και όλους τους όρους που είναι απαραίτητοι για την άσκησή τους.

Το δικαίωμα της δουλειάς εξασφαλίστηκε στην ΕΣΣΔ με την σχεδιασμένη οικονομία και την εξάλειψη της ανεργίας.

Η ΕΣΣΔ ξεμπέρδεψε μια για πάντα με τη μάστιγα αυτή που δέρνει όλες τις καπιταλιστικές χώρες. Στην ΕΣΣΔ σήμερα εκδίδεται ο πιο προοδευτικός τύπος του κόσμου που φωτίζει τα προβλήματα των εργαζομένων και τους δείχνει το δρόμο για μεγαλύτερες νίκες. Λαμπρή έκφραση του δημοκρατικού πνεύματος που διαποτίζει το «Σταλινικό Σύνταγμα», είναι η δραστήρια συμμετοχή των σοβιετικών λαών στις εκλογές για την ανάδειξη των Σοβιέτ.

Οι εκλογές στην ΕΣΣΔ έχουν τον χαρακτήρα παλλαϊκής γιορτής. Στις εκλογές της ΕΣΣΔ το 1950 πήραν μέρος τα 99,98 % των εκλογέων.

Σ' όλους είναι γνωστό πως και τα αστικά συντάγματα μιλάνε για τα τυπικά δικαιώματα των πολιτών, όμως στην πράξη περιορίζονται μόνο στην απλή διακήρυξή τους χωρίς να εξασφαλίζουν τους όρους για την άσκηση αυτών των δικαιωμάτων. Και όταν αυτές τις πιο στοιχειώδικες ελευθερίες τις χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι για να εξασφαλίσουν το δικαίωμά τους στη ζωή, τότε δεν διστάζουν να τις καταργήσουν παραβιάζοντας ωμά και ξετσίπωτα το σύνταγμα που οι ίδιοι διακήρυξαν.

Η λεγόμενη «αμερικάνικη δημοκρατία» στερεί ουσιαστικά το δικαίωμα της εκλογής απο εκατοντάδες εκατομμύρια Νέγρους. Στις ΕΠΑ δεν υπάρχει ελευθερία λόγου, συγκεντρώσεων, τύπου κλπ. Το γεγονός πως στις καπιταλιστικές χώρες εκδίδονται ένα πλήθος εφημερίδες, δεν είναι απόδειξη της ελευθερίας του τύπου όπως αυτοί πιπιλίζουν συχνά.

Ο τύπος στα χέρια των καπιταλιστών γίνεται όπλο εξαπάτησης των εργαζομένων και μέσο με το οποίο επιδρούν πάνω στις μάζες για την εξασφάλιση των δικών τους καπιταλιστικών συμφερόντων.

Ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος μαστίζεται από την ανεργία. Στις ΕΠΑ υπάρχουν 18 εκατομμύρια άνεργοι και μισοάνεργοι, στην Ιαπωνία 10 εκατομμύρια, στη Δ. Γερμανία περίπου 2 εκατομμύρια.

Στη βιτρίνα της «αμερικάνικης δημοκρατίας», στη μοναρχοφασιστική Ελλάδα, πνίγεται κάθε δημοκρατική εκδήλωση και τσαλαπατούνται κάθε φορά και οι πιο στοιχειώδικες ελευθερίες που δίνει κι αυτό το σύνταγμα. Σήμερα στην Ελλάδα το νόμιμο καθεστώς είναι το καθεστώς της πείνας, της βίας, της τρομοκρατίας και του αίματος. Πάνω από 350 χιλιάδες είναι οι άνεργοι ο λαός είναι βουτηγμένος στη πείνα και στην εξαθλίωση.

Αυτή είναι η πολιτική της «αμερικάνικης δημοκρατίας» που δουλικά εφαρμόζουν οι μοναρχοφασίστες, πολιτική πείνας, εξανδραποδισμού, εθνικής ταπείνωσης και πολεμικού ξολοθρεμού.

Όμως ο λαός της Ελλάδας όπως και όλοι οι καταπιεσμένοι λαοί, βλέπουν πως εκείνο που είναι το όνειρό τους και για κείνο που έδωσαν αίμα και θυσίες είναι πια πραγματικότητα στην ΕΣΣΔ και τώρα γοργά και σίγουρα θεμελιώνεται και σε μια σειρά χώρες της Λαϊκής Δημοκρατίας.

Αν για το σοβιετικό λαό το Σταλινικό Σύνταγμα εκφράζει τη νίκη στο μέτωπο της απελευθέρωσης της ανθρωπότητας και δυναμώνει τη πίστη στις δυνάμεις του, που τις συγκεντρώνει και τις κατευθύνει τώρα για τα μεγάλα έργα του κομμουνισμού, για το λαό μας είναι το πρόγραμμα δράσης του και το μεγάλο κατηγορώ ενάντια στο μοναρχοφασισμό και τους αφέντες τους γιατί τους λέει, και ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους, πως ο σοσιαλισμός και η δημοκρατία είναι ακατανίκητοι.

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

ΔΟΞΑΣΜΕΝΟ ΟΡΟΣΗΜΟ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 30.03.1952, ΠΟΛΩΝΙΑ

Πριν έξη χρόνια τη νύχτα 30 προς 31 του Μάρτη 1946, οι αστραπές του Λιτόχωρου έδειχναν το δρόμο, πού πρεπε ν’ ακολουθήσει ο λαός μας, μια και οι άγγλοι κατακτητές και οι γραικύλοι της Αθήνας απόκλειαν κάθε δυνατότητα για ομαλό δημοκρατικό ξετύλιγμα της χώρας.

Τριάμισι χρόνια ο Δημοκρατικός Στρατός της Ελλάδας, γέννημα και θρέμμα και σάρκα από τη σάρκα του λαού μας, κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ, αγωνίζεται με πείσμα και ηρωισμό απ’ τη μια ως την άλλη άκρια της Ελλάδας για την προκοπή και τη λευτεριά του λαού. Η νεοελληνική ιστορία δεν έχει να δείξει άλλη πιο λαμπρή σελίδα ηρωισμού και δόξας.

Τριάμισι χρόνια η δημοκρατική ανθρωπότητα με θαυμασμό και αγάπη παραστέκει τον τιτάνιο αγώνα ενός μικρού λαού, που ζωσμένος τ΄ άρματα παλεύει ενάντια σ΄ ένα πανίσχυρο εχθρό για τη ζωή και τη λευτεριά του. Στριμώχνονται οι μοναρχοφασίστες δήμιοι κάτω απ’ τα δυνατά χτυπήματα του ΔΣΕ, πανικοβάλλονται, φτάνουν στο χείλος της καταστροφής. Η νίκη περίλαμπρη θα στεφάνωνε τα όπλα του ΔΣΕ και ο λαός λυτρωμένος από κάθε σκλαβιά θα οικοδομούσε το μέλλον του. Μα ο ΔΣΕ δεν νίκησε. Δεν μπόρεσε να πετύχει την απελευθέρωση της Πατρίδας μας απ’ τους αγγλοαμερικάνους καταχτητές και το μοναρχοφασιστικό καθεστώς των αστικοτσιφλικάδων εθνοπροδοτών. Τα λάθη μας και ιδιαίτερα η μη λύση του προβλήματος των εφεδρειών, η αμερικάνικη επέμβαση και η προδοσία του προβοκάτορα Τίτο ανάγκασαν το ΔΣΕ σε μια προσωρινή υποχώρηση, με ανέπαφες τις κύριες δυνάμεις του, με ακλόνητη τη πίστη του στη Νίκη, στο θρίαμβο της λαϊκής υπόθεσης. Γιατί οι μοναρχοφασίστες δεν τον νίκησαν. Γιατί η χρόνια κρίση τους και μετά τη «νίκη» τους στο Βίτσι – Γράμμο στα 1949 συνεχίστηκε και οξύνθηκε παρά πέρα. Γιατί τα προβλήματα του λαού μένουν ακόμα άλυτα. Γιατί τα τα ιδανικά για τα οποία πάλεψε ο ΔΣΕ μένουν απραγματοποίητα. Γιατί ο λαός μας κάτω απ ‘ τις καινούργιες συνθήκες, που δημιούργησε η ήττα μας, συνεχίζει αδούλωτος, περήφανος και ακατάβλητος τη πάλη του. Γιατί στον αγώνα μας έχουμε συμπαραστάτη το ακατανίκητο στρατόπεδο της ειρήνης, που επικεφαλής του έχει την κραταιά Σοβιετική Ένωση και το Μεγάλο Στάλιν. Γι’ αυτό θα νικήσουμε. Γι’ αυτό τα ιδανικά του ΔΣΕ θα γίνουν πραγματικότητα. Ο λαός μας θα καταχτήσει το δίκιο και τη Λευτεριά του.

Αυτή την πίστη του θα διαδηλώσει σήμερα τιμώντας την 6η επέτειο απ’ την έναρξη του β! ένοπλου αγώνα του. Μαζί του κι’ εμείς οι εκπατρισμένοι αγωνιστές προϋπαντάμε την επέτειο του Λιτόχωρου με την απόφαση για καινούργιες επιτυχίες στην πραγματοποίηση των καθηκόντων της δουλειάς και της μόρφωσης. Για να σταθούμε άξιοι των αγώνων του ηρώα λαού μας. Άξιοι του αδάμαστου λαϊκού ηρώα Ν.Μπελογιάννη και των συντρόφων του. Για μια λεύτερη χαρούμενη αυριανή Ελλάδα.